ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಾಸ್ಟರ್ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ (Biology) ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದಿನ ವಿಷಯ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸ್ತ*ನ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಅಥವಾ ಸ್ತ*ನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರೋಗಗಳು. ಪಾಠ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಡೀ ಕ್ಲಾಸಿನ ವಾತಾವರಣವೇ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹುಡುಗಿಯರೆಲ್ಲಾ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಬೆಂಚಿನ ಹುಡುಗರು ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ, ಗುಟ್ಟಾಗಿ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ದೃಶ್ಯ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತೆ; ನಮ್ಮ ದೇಶದ 'ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆ' ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ? ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವತಃ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೇ ಮುಜುಗರ ಪಡುವಂತಾದರೆ, ಇನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಹುಡುಗರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು?
ವಿಜ್ಞಾನವೋ ಅಥವಾ ಮುಜುಗರವೋ?
ವಿಜ್ಞಾನದ ಪಾಠವನ್ನ ಪಾಠದಂತೆ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬೆಳೆದಿಲ್ಲ. ಹೆಣ್ಣಿನ ದೇಹದ ರಚನೆ ಅಥವಾ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಯಾವುದೋ 'ಪಾಪದ ಕೆಲಸ' ಎಂಬಂತೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಬಿಂಬಿಸಿದೆ. ಸ್ತ*ನ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ನಂತಹ ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದು ಇವತ್ತಿನ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ, ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ಟರ್ ಈ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವಾಗ ಹುಡುಗರು ಅದನ್ನು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸೋಲು ಎನ್ನಬಹುದು.
ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತರಗತಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ?
ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ, ಇಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪಾಠ ಮಾಡುವಾಗ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಮಹಿಳಾ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರೇ ಇಂತಹ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಎಷ್ಟೇ 'ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣ' (Women Empowerment) ಎಂದು ಡೋಲು ಬಾರಿಸಿದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಇಂದಿಗೂ ಮುಜುಗರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಶಾಲೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇವತ್ತಿಗೂ ಮಾರ್ಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಒಳ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಖರೀದಿಸಲು ಸಂಕೋಚ ಪಡುವಂತಹ ವಾತಾವರಣ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ.
ನಾವು ಬದಲಾಗಬೇಕಾದ್ದು ಎಲ್ಲಿ?
ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಬದಲಾಗಲಿ - ಹೆಣ್ಣಿನ ದೇಹ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಬರೀ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ವಸ್ತುವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಜೈವಿಕ ರಚನೆ ಎಂಬುದು ಹುಡುಗರಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು.
ತಮಾಷೆ ನಿಲ್ಲಲಿ - ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಾಠ ನಡೆಯುವಾಗ ಶಿಸ್ತು ಕಾಪಾಡುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ನಗುವುದು ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹ ಅಪರಾಧವಾಗಬೇಕು.
ಮುಕ್ತ ಚರ್ಚೆ - ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ಆಗಲೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮುಜುಗರ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾವು 21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿ ನೋಡುವ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ 'ಸಬಲೀಕರಣ' ಎಂಬ ಪದ ಕೇವಲ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ನಿಮಗೆ ಏನನ್ನಿಸುತ್ತೆ? ಇಂತಹ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಹುಡುಗರು ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೂಡಿಸುವುದು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವೇ? ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಿ.