ಸಂಗೀತವೆಂದರೆ ಅದು ಗಡಿಗಳನ್ನು, ಭಾಷೆಗಳನ್ನು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಕಚೇರಿಯೇ ಸಮಾಜದ ಆಳವಾದ ವಿಭಜನೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸುನಿಧಿ ಚೌಹಾಣ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಕೇಳಿ ಬಂದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದಾಗ, ಕೆಲ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಅಸಹನೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಯಿತು. ಹೌದು ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ ಪೋಸ್ಟ್ ಪ್ರಕಾರ, ಕೆಲವು ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರು ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳು ಆರಂಭವಾದಾಗ ಮುಖಮಾಡಿ, “ಇದು ಅಚಾನಕ್ ಚೀಪ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಹಾಡು ಮುಗಿದಾಗ “ಥ್ಯಾಂಕ್ ಗಾಡ್” ಎಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು.
ಹೌದು ಈ ಘಟನೆ ಭಾಷಾ ಗೌರವ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಸುನಿಧಿ ಚೌಹಾಣ್ ಭಾರತದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ಲೇಬ್ಯಾಕ್ ಗಾಯಕಿ. ಅವರು ಕನ್ನಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಆಯ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯವಲ್ಲ, ಗೌರವದ ಸಂಕೇತ. ಆದರೆ ಕೆಲವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿತು.
ಭಾರತ ಭಾಷಾ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಂಪನ್ನ ದೇಶ. ಕನ್ನಡ, ಹಿಂದಿ, ತಮಿಳು, ಬೆಂಗಾಳಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರದೇಶ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹೆಮ್ಮೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರು, ದೇಶದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ನಗರ. ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ನಡುವೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಹ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಹೌದು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನೋವು, ಕೋಪ ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯ ಸಂಗೀತ “ಚೀಪ್” ಅಲ್ಲ, ಅದು ಗುರುತಿನ ಹಬ್ಬ. ಸುನಿಧಿ ಚೌಹಾಣ್ ಹೀಗಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಗೆ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದರು. ಕಲಾವಿದರು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದು ಏಕತೆ ತರುತ್ತದೆ, ಭಾರತದ ಶಕ್ತಿ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಇತರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಗೌರವವೆಂದರೆ ಮಾತಲ್ಲ, ಅದು ವರ್ತನೆ. ನಾವು ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದು ಎಂದರೆ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು. ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವರ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದರು.
ಸುನಿಧಿ ಚೌಹಾಣ್ ಅವರ ಕಚೇರಿ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಒತ್ತಡಗಳು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಗೌರವದ ಕೆಲಸ ಬಾಕಿಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿವೆ. ನಾವು ಕೇಳಿ, ಕಲಿತು, ಪರಸ್ಪರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಹಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿದ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟಬಹುದು. ಸಂಗೀತವು ಸಂಪರ್ಕದ ಕಾರಣವಾಗಲಿ, ವಿಭಜನೆಯಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಯೂ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಲಿ.
