ಕೊಪ್ಪಳದ ಗವಿಮಠದ ವಾರ್ಷಿಕ ಅಜ್ಜನ ಜಾತ್ರೆ ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದೇಶದ ಮೆರವಣಿಗೆಯೂ ಹೌದು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆದ ಕೆಲವು ದೃಶ್ಯಗಳು ಈ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿವೆ. ಜಾತ್ರೆಯ ವೇಳೆ ಮಹಾಪ್ರಸಾದ ವಿತರಣೆಯ ಕಾರ್ಯ ಚಾಲು ಇದೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಠದ ಶ್ರೀಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೇವಕರಂತೆ ಅಕ್ಕಿಯ ಮೂಟೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ತರುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಕಂಡವರ ಹೃದಯ ಗೆದ್ದಿತು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.
ಶ್ರೀಗಳು ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ಭಕ್ತರು ನಮೋ ನಮೋ ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಎಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೀಗಳು ಆ ನಮಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳು ಗುರುತ್ವದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವ ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಅವರು ಸೇವೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸಾಧನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ದಿನಚರಿಯ ಒಂದು ಸಹಜ ಅಂಗವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮಹಾಪ್ರಸಾದದ ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಸುತ್ತ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀಗಳು ಸರಸಸಲ್ಲಾಪ ನಡೆಸುವ, ಅವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ದೃಶ್ಯಗಳೂ ಇವೆ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ: ಸೇವೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ದಾನವಲ್ಲ, ಸಂವಾದವೂ ಹೌದು, ಸಾಮರಸ್ಯವೂ ಹೌದು.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದೃಶ್ಯಗಳು ವೈರಲ್ ಆಗಿರುವುದರ ಹಿಂದೆ ಸರಳ ಕಾರಣವಿದೆ. ಈಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪದವಿಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಜನ ಆತುರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗವಿಮಠದ ಶ್ರೀಗಳ ಈ ಕಾರ್ಯ, 'ಸೇವೆಯೇ ಪರಮಧರ್ಮ' ಎಂಬ ಹಳೆಯ ನೀತಿಯನ್ನು ನವೀನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಒಂದು ಮಠದ ವಾರ್ಷಿಕ ಜಾತ್ರೆಯ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಯುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಇದು ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವಾಭಾವನೆ ಹೇಗೆ ರೂಪು ತಾಳಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಒಂದು ಮೂಕ ಆದರೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪಾಠ. ಅಜ್ಜನ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಸಾದ ಒಂದು ರೀತಿಯದ್ದಾದರೆ, ಶ್ರೀಗಳು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಸೇವೆಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದರ್ಶನ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಅಮೂಲ್ಯ ಪ್ರಸಾದ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
