ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಚರಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ ಅಡಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಘಟನೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿದ್ದ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಆ ಮಗುವಿನ ತಾಯಿಗೆ 'ಕನ್ಯಾ ಪೂಜೆ' ಮಾಡುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಇದು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸಂಕೇತ.
ಸನಾತನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದುರ್ಗಾದೇವಿಯ ಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ. ನವರಾತ್ರಿಯಂತಹ ಹಬ್ಬಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ಯಾ ಪೂಜೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ದೈವೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಹಿರಿಯರ ನಡೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣಿನ ಮೂಲಕ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಕಾಣುವ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ.
ಕನ್ಯಾ ಪೂಜೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನ ಪಾದ ಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಡುಗೊರೆ ಅಥವಾ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ. ಇದು 'ಶಕ್ತಿ'ಯ ನೈಜ ರೂಪವನ್ನು ಮನಸಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವಿಧಾನ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಶಕ್ತಿ, ಪವಿತ್ರತೆ ಹಾಗೂ ದೈವತ್ವದ ಸಂಕೇತಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪೂಜೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಇದರ ಅಗತ್ಯವೇನು?
ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರಿದರೂ, ಇಂತಹ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.
- ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆ: ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಮಾನ ಗೌರವ ನೀಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ.
- ದೈವತ್ವ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇದೆ: ದೇವರು ಎಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿರುವ ಜನರಲ್ಲೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಮುಗ್ಧತೆಯಲ್ಲೇ ದೈವತ್ವ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಸಾರುತ್ತದೆ.
- ಸಂಸ್ಕಾರದ ವರ್ಗಾವಣೆ: ಇಂತಹ ಆಚರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಾವು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತೇವೆ.
ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕನ್ಯಾ ಪೂಜೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಭ್ರಮವಾಗಿತ್ತು. ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಬೋಧನೆಗಳು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಗುಡಿಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಇರಬಾರದು, ಅದು ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ಮುಗ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಸಮಾಜವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಗತಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸೋಣ ಮತ್ತು ಗೌರವಿಸೋಣ.
