ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಎಟಾಹ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕಾಸ್ಗಂಜ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿರುವ 'ಒಯೋ' (OYO) ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಒಂದು ಘಟನೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕೇವಲ ಎರಡು ತಿಂಗಳಾದ ನವವಿವಾಹಿತೆಯೊಬ್ಬಳು, ತನ್ನ ಪತಿಯ ಕಣ್ಣುತಪ್ಪಿಸಿ ಪರ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದಾಳೆ.
ಪತ್ನಿಯ ನಡವಳಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನಗೊಂಡಿದ್ದ ಪತಿಯು, ಅವಳ ಚಲನವಲನಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಟ್ಟಿದ್ದನು. ಕೊನೆಗೆ, ಪತ್ನಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನೊಂದಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಪತಿ, ಕೂಡಲೇ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಪ್ರಿಯಕರನನ್ನು ರೆಡ್ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಈ ದೃಶ್ಯ ಹೋಟೆಲ್ ಬಳಿ ಭಾರಿ ಗದ್ದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ಸ್ಥಳೀಯ ಕೊತ್ವಾಲಿ ದೇಹಾತ್ ಪೊಲೀಸರು ಆಗಮಿಸಿ, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಘಟನೆಯು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಿನ ನಿಲುವೇನು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಾಗ ಜನರು ತಕ್ಷಣವೇ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿ, ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಭಾರತೀಯ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಇದು ಈಗ ಅಪರಾಧವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅನೇಕರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
2018ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪೊಂದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಭಾರತೀಯ ದಂಡ ಸಂಹಿತೆಯ (IPC) ಸೆಕ್ಷನ್ 497 ಅನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಈ ಸೆಕ್ಷನ್ ವ್ಯಭಿಚಾರವನ್ನು (Adultery) ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿತ್ತು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತನ್ನ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, "ಮಹಿಳೆಯು ತನ್ನ ಪತಿಯ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲ," ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿತು. ವ್ಯಭಿಚಾರವು ನೈತಿಕವಾಗಿ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಅದು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಅಪರಾಧವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವ್ಯಭಿಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಲು ಅಥವಾ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ.
ವ್ಯಭಿಚಾರವು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಅಪರಾಧವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅದು ನಾಗರಿಕ ಕಾನೂನಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ (Divorce) ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಮತ್ತು 'ಕಬ್ಬಿಣದಂತಹ' (Ironclad) ಆಧಾರವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ವೈವಾಹಿಕ ಕಾನೂನುಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸಂಗಾತಿಯೊಬ್ಬರು ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತಾದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೊರೆ ಹೋಗಬಹುದು.
ಹಿಂದೂ ವಿವಾಹ ಕಾಯ್ದೆ, 1955: ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 13(1)(i) ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸಂಗಾತಿಯು ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಚ್ಛೇದನವನ್ನು ಕೋರಬಹುದು.
ವಿಶೇಷ ವಿವಾಹ ಕಾಯ್ದೆ, 1954: ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ವ್ಯಭಿಚಾರವು ವಿಚ್ಛೇದನ ಪಡೆಯಲು ಸಮರ್ಥನೀಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪತಿಯು ಅಥವಾ ಪತ್ನಿಯು ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧದ ಕುರಿತು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು (ಫೋಟೋಗಳು, ವಿಡಿಯೋಗಳು, ಸಂದೇಶಗಳು ಅಥವಾ ಇತರ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು) ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ವಿಚ್ಛೇದನ ನೀಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ನಡುವಿನ ಅಂತರ
ಎಟಾಹ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಘಟನೆಯು ಸಮಾಜದ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಭಾವನೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ವ್ಯಭಿಚಾರವು ಅಪರಾಧವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅದು ವೈವಾಹಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದರಿಂದ, ವಿಚ್ಛೇದನ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ.
ಪತ್ನಿಯ ನಡವಳಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನಗೊಂಡಿದ್ದ ಪತಿಯು, ಅವಳ ಚಲನವಲನಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಟ್ಟಿದ್ದನು. ಕೊನೆಗೆ, ಪತ್ನಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನೊಂದಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಪತಿ, ಕೂಡಲೇ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಪ್ರಿಯಕರನನ್ನು ರೆಡ್ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಈ ದೃಶ್ಯ ಹೋಟೆಲ್ ಬಳಿ ಭಾರಿ ಗದ್ದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ಸ್ಥಳೀಯ ಕೊತ್ವಾಲಿ ದೇಹಾತ್ ಪೊಲೀಸರು ಆಗಮಿಸಿ, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಕಾನೂನು ವ್ಯಭಿಚಾರವನ್ನು ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಅಪರಾಧವಾಗಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ವೈವಾಹಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅರಿಯಬೇಕು. ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯೇ ಸುಖದಾಯಕ ದಾಂಪತ್ಯದ ಅಡಿಪಾಯ. ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
