ಬೆಳಗಿನ ಮೊದಲ ಕಿರಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಕೃತಿ ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ – “ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ದಿನ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.” ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ, ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ, ಹೂಗಳ ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಜೀವನ ಇನ್ನೂ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ ಇದೇ ಜಗತ್ತಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ…
ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮನುಷ್ಯರ ಜಗತ್ತೇ...? ಅಥವಾ ಪಾಪಿಗಳ ಜಗತ್ತೇ...?
ವಿಜ್ಞಾನವು ಒಂದು ಕಡೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನು ಚಂದ್ರನನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾನವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಯುದ್ಧ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಕ್ರೂರತೆ, ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘಟನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ…
ಮನುಷ್ಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದಾನೆಯೇ...? ಅಥವಾ ತನ್ನದೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸೋತಿದ್ದಾನೆಯೇ...?
ಪಾಪ ಎಂದರೆ ಏನು?
ಪಾಪ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಪಾಪ ಎಂಬುದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುವ ಪದವಲ್ಲ. ಇದು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಕತ್ತಲೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಒಡೆಯುವುದು ಪಾಪ.ಹಸಿದವನ ಹಕ್ಕಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಪಾಪ.ಅಧಿಕಾರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರನ್ನು ತುಳಿಯುವುದು ಪಾಪ.ಬೇರೆಯವರ ನೋವನ್ನು ತನ್ನ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪಾಪ.
ಪಾಪವು ಯಾವಾಗಲೂ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ಸಣ್ಣ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದೇ ಹೋಗುವುದು, ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೌನವಾಗಿರುವುದು, ಸತ್ಯ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸುಳ್ಳಿನ ಪರ ನಿಲ್ಲುವುದು - ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಮಾಜದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಕುಸಿತ.
ಮಾನವ ನಾಗರಿಕತೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
ಒಮ್ಮೆ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲು ತಿಂಗಳುಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶಗಳನ್ನು ದಾಟಬಹುದು.
ಒಮ್ಮೆ ರೋಗಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು, ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಲು ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ಒಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.
ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ…
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ...?
ಇಂದು ಕಟ್ಟಡಗಳು ಎತ್ತರವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕುಸಿಯುತ್ತಿವೆ...
ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ...
ಸಂಪತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸಂತೋಷ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ...
ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.
ಹಣದ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ ಸಮಾಜ
ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸಿನ ಅಳತೆಯೇ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಅವನ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ಹಣವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕಿಂತ, ಅವನ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ.
ಅವನ ಒಳ್ಳೆಯತನಕ್ಕಿಂತ, ಅವನ ಪ್ರಭಾವ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಈ ರೀತಿಯ ಮನೋಭಾವನೆ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ ಮರೆಯಬಾರದು…
ಹಣ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ – ಸಮಾಜದ ಮೌನ ಶತ್ರು
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಲಂಚ ಪಡೆಯುವುದು ಅಲ್ಲ.
ಅದು ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ವಿಷ.
ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ ಪರಿಚಯ ಇರುವವರಿಗೆ ಸ್ಥಾನ ನೀಡುವುದು.
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣವನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಬಳಸುವುದು.
ಬಡವರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸೇವೆಯ ಬದಲು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವುದು.
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಮುಖಗಳು.
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ನಂಬಿಕೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.
“ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬದುಕಿದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಇದು ಒಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.
ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಸಮಾಜದ ನಾಶವು ಕಾನೂನು ಮುರಿಯುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ನೈತಿಕತೆ ಸಾಯುವುದರಿಂದಲೂ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಕರುಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವ್ಯಾಪಾರ
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ…
ಮಾನವೀಯತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಮಾನವೀಯತೆ.
ಬಡವರ ಸಹಾಯ, ಅನಾಥರ ಸೇವೆ, ವೃದ್ಧರ ಆರೈಕೆ, ಸಮಾಜಸೇವೆ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯಗಳು.
ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಜನರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇದನ್ನೇ ಲಾಭದ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಒಬ್ಬ ಬಡವನ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸಂಪಾದನೆಯ ಸಾಧನವಾಗಬಾರದು.
ಒಬ್ಬ ಅನಾಥನ ನೋವು ಪ್ರಚಾರದ ವಸ್ತುವಾಗಬಾರದು.
ಸೇವೆಯ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಬಂದಾಗ, ಸೇವೆಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಸಮಾಜದ ನಂಬಿಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮುರಿದರೆ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಕಟ್ಟುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.
ಕುಟುಂಬಗಳ ನಡುವೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ದೂರ
ಒಮ್ಮೆ ಕುಟುಂಬ ಎಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಇಂದು ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ.
ಆಸ್ತಿಗಾಗಿ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ವೃದ್ಧ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ಒಂಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಪ್ರೀತಿಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ತ್ಯಾಗದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ಗೌರವದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಬಲ ಹಣದಿಂದಲ್ಲ, ಅದರೊಳಗಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆ – ಸಮಾಜದ ಪರೀಕ್ಷೆ
ಒಂದು ಸಮಾಜ ಎಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದರ ಕಟ್ಟಡಗಳು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರು ಎಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಶೋಷಣೆ, ಮಾನವ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ – ಇವು ಕೇವಲ ಅಪರಾಧಗಳಲ್ಲ.
ಇವು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮೇಲಿನ ಗಾಯಗಳು.
ಒಂದು ಮಗು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯುವ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಮಾಜದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಪೂರ್ಣ.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದ ಹೊಸ ಪಾಪಗಳು
ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತಂದಿವೆ.
ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವು ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಾಳು ಮಾಡಬಹುದು.
ದ್ವೇಷ, ಅಪಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಮಾಹಿತಿಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಷ ಹರಡುತ್ತವೆ.
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಒಂದು ಸಾಧನ ಮಾತ್ರ.
ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ.
ಚಾಕು ಅಡುಗೆಗೂ ಬಳಸಬಹುದು, ಹಾನಿಗೂ ಬಳಸಬಹುದು.
ಅದೇ ರೀತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೂ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ಮನುಷ್ಯನ ಅಪರಾಧ
ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ.
ಆದರೆ ಇಂದು ಆತ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೇ ನಾಶ ಮಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ.
ಅರಣ್ಯ ನಾಶ.
ನದಿಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯ.
ಬೆಟ್ಟಗಳ ಧ್ವಂಸ.
ಗಾಳಿಯ ವಿಷಕಾರಿ ಬದಲಾವಣೆ.
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಾವು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಅಪಾಯಗಳು.
ಪ್ರಕೃತಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಅದರ ಸಮತೋಲನ ಹಾಳಾದಾಗ ಅದರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿರುವ ಬೆಳಕು
ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಇಲ್ಲವೇ?
ಇದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ರೈತನ ಬೆವರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇದೆ.
ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ಇದೆ.
ವೈದ್ಯರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಇದೆ.
ಸೈನಿಕನ ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಇದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯದಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ ಮಾನವೀಯತೆ ಇದೆ.
ಈ ಬೆಳಕುಗಳೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟಿವೆ.
ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೇ…
ನಾವು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಾದದ್ದು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜಗತ್ತನ್ನಾ? ಅಥವಾ ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಮಾಜವನ್ನಾ?
ಏಕೆಂದರೆ ಇತಿಹಾಸವು ಮನುಷ್ಯನ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ತೋರಿದ ಕರುಣೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಡುತ್ತದೆ.
ಪಾಪದ ಕತ್ತಲೆ ಎಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಬೆಳಕು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಆ ಬೆಳಕು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವ ಮೊದಲು… ಅದು ನಮ್ಮೊಳಗಿಂದಲೇ ಹೊಳೆಯಬೇಕು.
ಏಕೆಂದರೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಾಂತಿ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
"ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಗೆಲುವು ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುವುದಲ್ಲ… ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ."
