ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತು ಹೇಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರೀ ವೇಗ, ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮತ್ತು ಏನನ್ನೋ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಪಾಹಪಿ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವವರೆಗೆ ನಾವು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಗುರಿಯ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಈ ಓಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. "ನೀವು ಈಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರೋ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೋ, ಆ ನಡುವಿನ ಸಮಯವನ್ನ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಿ" ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಲು ಸರಳವೆನಿಸಿದರೂ, ಇದು ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪಾಠ. ನಾವು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನೇ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಜೀವನದ ಅಸಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವಿರುವುದು ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ನಾವು ಹಾಕುವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ.
ನಮಗೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇ 'ಸಾಧನೆ'. ಸ್ಕೂಲ್ ಮುಗಿಸು, ಒಳ್ಳೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರು, ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಕೈತುಂಬಾ ಸಂಬಳ ಬರುವ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸು. ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಹೌದು, ಆದರೆ ಇವೇ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅತೀವವಾದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಂದಿನ ಹಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಇವತ್ತಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಪೂರ್ಣ ಅಥವಾ ಸಾಲದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ನಿರಂತರ ಪ್ರಗತಿಯ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನೆನಪಿಡಿ, ಜೀವನವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರತಿದಿನದ ಅನುಭವಗಳ ಮೊತ್ತ.
ನೀವು ಈಗ ಇರುವ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ನೀವು ತಲುಪಬೇಕಾದ ಗುರಿಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ಅವಧಿ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದನ್ನೇ 'ಪರಿವರ್ತನೆ' ಅಥವಾ 'ಮಧ್ಯದ ಅವಧಿ' ಎನ್ನಬಹುದು. ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಡೆಯುವುದು ಇಲ್ಲೇ. ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೀರಿ, ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೀರಿ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಜಿಗುಟುತನದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಗುರಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಸಿಗುವ ಯಶಸ್ಸಿಗಿಂತ, ಆ ಗುರಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಎದುರಿಸುವ ಸವಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮೂಡಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಭ್ರಮೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿರಾಳವಾಗಿ ಇರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ "ಅಂತಿಮ ಹಂತ" ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ಗುರಿ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ ಮತ್ತೊಂದು ಗುರಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಆನಂದಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಆ ಖುಷಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರವೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಗುರಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡಿ, ಆದರೆ ಆತುರದ ಬದಲು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಸ್ವಯಂ ಜಾಗೃತಿಯತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನ ಈಗ ಇಲ್ಲಿದೆ, ನೀವು ಗೆದ್ದ ಮೇಲೆ ಬರುವುದಲ್ಲ.
ಜೀವನವನ್ನು ಒಂದು ಚಲಿಸುವ ರೈಲಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ರೈಲು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ದೃಶ್ಯಗಳು ಹೇಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ನಮ್ಮ ಬದುಕೂ ಅಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಚಲನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಶಾಂತಿ ಇದೆ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಿ. ನೀವು ಈಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರೋ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಿ. ನಾವು ಈ "ಮಧ್ಯದ ಅವಧಿ"ಯನ್ನು ಖಾಲಿ ಸಮಯ ಅಥವಾ ವೇಸ್ಟ್ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕಥೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಭಾಗವೇ ಅದು.
ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಎವರೆಸ್ಟ್ ಶಿಖರದ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರುವಾಗ ನೀವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ. ನಾವು ಜೀವನದ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಗುರಿ ತಲುಪಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಸಾರ್ಥಕತೆಗಿಂತ, ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನಮ್ಮದೇ ಹೊಸ ಆವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುಟವನ್ನೂ ಆನಂದಿಸಿ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಸಾಗಿದ ಹಾದಿಯೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
