ಜೀವನ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಪಯಣ. ನೂರಾರು ಜನರನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗ್ತೀವಿ, ಸಾವಿರಾರು ಕನಸುಗಳನ್ನ ಕಾಣ್ತೀವಿ. ಆದರೆ ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಜೊತೆಗಿರಲು ಒಬ್ಬರು ಇಲ್ಲ ಅಂದಾಗ ಆ ನೋವು ಹೇಗಿರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಈ 52 ವರ್ಷದ ಮಹಿಳೆಯ ಕಥೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಬೆಂದು ಹೋದ ಈ ಮಹಿಳೆಯ ಮಾತುಗಳು ಈಗ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಇದು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇವತ್ತಿನ ಬದಲಾದ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂಟಿತನದ ಕಹಿ ಸತ್ಯ.
ಈ ಮಹಿಳೆಯ ಬದುಕು ಸಿನಿಮಾ ಕಥೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ಜೀವನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಈಕೆ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷರ ಜೊತೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ, ಆಕರ್ಷಣೆ ಹೀಗೆ ಹತ್ತಾರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಈ ಸಂಬಂಧಗಳು ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನ ಮದುವೆಯೂ ಆದರು. ಆದರೆ ಆ ಸಂಸಾರ ಬಳ್ಳಿಯೂ ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮುರಿದು ಬಿತ್ತು. ಡಿವೋರ್ಸ್ ಪಡೆದು ಒಂಟಿಯಾದ ಈಕೆಗೆ ಈಗ 52 ವರ್ಷ.
ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಗೆದ್ದ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ, ಆದರೆ ಒಂಟಿತನಕ್ಕೆ ಸೋತರು
ಈ ಮಹಿಳೆ ಕೇವಲ ಸಂಬಂಧಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಾವಿನ ಜೊತೆಗೂ ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ದು ಬಂದವರು. ಭಯಾನಕ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಅದನ್ನ ಸೋಲಿಸಿ ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆದವರು. ಆದರೆ "ಸಾವನ್ನೇ ಗೆದ್ದು ಬಂದ ನನಗೆ ಈ ಒಂಟಿತನವನ್ನ ಗೆಲ್ಲೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ" ಅನ್ನೋದು ಅವರ ಈಗಿನ ಅಳಲು.
"ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವವರೆಗೂ ಮಾತನಾಡಲು ಒಬ್ಬರು ಇಲ್ಲ ಅಂದಾಗ ಆ ಗೋಡೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬರುತ್ತವೆ" ಎಂದು ಅವರು ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನ ಸಾಂಗತ್ಯ ಬೇಕು!
52ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಈಗ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. "ನನ್ನ ಜೀವನದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನ ಮಾಡಿರಬಹುದು, ಹತ್ತಾರು ಜನರ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಸುಖ-ದುಃಖ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಬೇಕು" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ 50 ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಮದುವೆ ಅಥವಾ ಸಂಗಾತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಜನರು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಈ ಮಹಿಳೆ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದ್ದಾರೆ.
ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯ ಕಿಡಿ
ಈ ಸುದ್ದಿ ಹೊರಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೆಟ್ಟಿಗರು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ:
ಒಂದು ವರ್ಗ: "ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಮಜಾ ಮಾಡಿ ಈಗ ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಸಂಗಾತಿ ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಹೇಗೆ?" ಅಂತ ಟೀಕೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಗ: "ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಬ್ಬರು ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಆಕೆಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಗೆದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಈಗ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕು ಸಿಗಲಿ" ಅಂತ ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಪರಿಚಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗಿರುವ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಗುವುದು ಪುಣ್ಯವೇ ಸರಿ. ಹದಿಹರೆಯದ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲಿನ ಒಂಟಿತನ ಎರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಬದುಕಿನ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಯಂತಹ ಮನೆ ಇದ್ದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಜೀವ ತುಂಬಲು ಒಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿ ಬೇಕೇ ಬೇಕು.
ತಪ್ಪು ಮಾಡದ ಮನುಷ್ಯನೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಮಹಿಳೆ ಕೂಡ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಜೀವನದ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಆಕೆಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬದುಕಿಗೊಂದು ಆಸರೆ. ಈ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಂಗಾತಿ ಸಿಗಲಿ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಆಶಯ.
ನಿಮಗೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ಸುತ್ತೆ? ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಗಾತಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಕೇವಲ ಯುವಕರಿಗಷ್ಟೇನಾ ಅಥವಾ ಈ ಮಹಿಳೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿಯಿದೆಯಾ? ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಿ.
