ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕನಸು ಹೊತ್ತು ಮುಂಬೈಗೆ ಬಂದ 19 ವರ್ಷದ ರಾಜಸ್ಥಾನಿ ಹುಡುಗಿ ಮಾನಸಿ ದೀಕ್ಷಿತ್, ಇಂದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಸಾವು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ನೈತಿಕತೆ ಎಷ್ಟು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಸೈಯದ್ ಮುಜಮ್ಮಿಲ್ ಎಂಬಾತ ನಡೆಸಿದ ಈ ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯದಷ್ಟೇ ಭಯಾನಕವಾಗಿರುವುದು ಆ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚರ್ಚೆಗಳು.
ಮಾನಸಿ ದೀಕ್ಷಿತ್ ಕೊ*ಲೆ ಪ್ರಕರಣ ನಡೆದಿದ್ದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 15, 2018 ರಂದು. ಮುಂಬೈನ ಅಂಧೇರಿಯ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಸೈಯದ್ ಮುಜಮ್ಮಿಲ್ ಎಂಬಾತನ ಫ್ಲಾಟ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಭೀಕರ ಘಟನೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅಂದೇ ಸಂಜೆ ಮುಜಮ್ಮಿಲ್ ಶ*ವವನ್ನು ಸೂಟ್ಕೇಸ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿ ಮಲಾಡ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲು ಹೋದಾಗ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ರೆಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದ.
ಒಬ್ಬ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಆಗಿ ಮಾನಸಿಯನ್ನು ಕೆಲಸದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕರೆಸಿಕೊಂಡ ಮುಜಮ್ಮಿಲ್, ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಲು ಮುಂದಾದಾಗ ಆಕೆ "ಬೇಡ" ಎಂದು ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡಿದ್ದೇ ಆತನ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಿತು. "ಇಲ್ಲ" ಎಂಬ ಆಕೆಯ ಧೈರ್ಯದ ಮಾತಿಗೆ ಆತ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ ಸಾವು. ಸ್ಟೂಲ್ನಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿ ಕೊಂ*ದದ್ದಲ್ಲದೆ, ಆಕೆಯ ಮೃತದೇಹದ ಮೇಲೆಯೂ ವಿಕೃತಿ ಮೆರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಶ*ವವನ್ನು ಸೂಟ್ಕೇಸ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿ ಎಸೆಯಲು ಹೋದಾಗ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಆತನ ಕೃತ್ಯ ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆ ತರುವಂತದ್ದು.
ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಕೊ*ಲೆಗಾರ ಮುಜಮ್ಮಿಲ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವು ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ಗಳು. ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯಾದ ಮಾನಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವಳು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆಕೆಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಅವಳ ಸಾವನ್ನೇ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮುಜಮ್ಮಿಲ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬ "ಚಾಡ್" ಅಥವಾ ಶೂರ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಂಸ್ಕಾರ?
ಇತ್ತೀಚಿನ ಟಿಸಿಎಸ್ (TCS) ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲೂ ನಾವು ಇದನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಸರೆರಚುವುದು ಮತ್ತು ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಹೀರೋ ತರಹ ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಒಂದು ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಗಾರನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಇಂತಹ ವಿಕೃತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ನಾವು ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಲೇಬೇಕಿದೆ.
ಹಲವರು ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧಿಯ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಕ್ರೋಶ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ದ್ವೇಷವೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ವರ್ಗದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುವ ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಘಟನೆಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ಯಾವಾಗ ಅತಿ ಕ್ರೂರವಾದ ಅಪರಾಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೋ, ಆಗ ಅಪರಾಧಿಯ ಕಡೆಯವರು "ಆತನಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ನಾಟಕವಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಜಮ್ಮಿಲ್ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ಕೂಡ ಇದೇ ವಾದ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಆತನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಪಕ್ಕಾ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿ ಕೊ*ಲೆ ಮಾಡಿ, ಶ*ವವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಯತ್ನಿಸಿದವನು ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಿಯಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ಕೇವಲ ಕಾನೂನಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣೆರಚುವ ಪ್ರಯತ್ನ.
ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವವರು, ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವೈಭವೀಕರಿಸುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾಕೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಹೋದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಕನಿಷ್ಠ ಸುರಕ್ಷತೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯ ತೇಜೋವಧೆ ಮಾಡುವವರ ಮೇಲೆ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮ ಯಾವಾಗ? ಎಂದು ನೆಟ್ಟಿಗರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಮಾನಸಿ ದೀಕ್ಷಿತ್ ಆಸೆಯಿಂದ ಮುಂಬೈಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕ್ರೂರ ಸಾವು. ಅವಳ ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಆಕೆಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವವರು ಆ ಕೊ*ಲೆಗಾರನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡೋಣ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವವರೆಗೂ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತೋಣ.
