ಬಾದಾಮಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬನಶಂಕರಿ ದೇವಿಯ ಪವಿತ್ರ ಸನ್ನಿಧಿ ಈ ವರ್ಷವೂ ಜೀವಂತ ಭಕ್ತಿಯ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ನೂಲು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಶುಭ ದಿನದಂದು ನಡೆದ ರಥೋತ್ಸವ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಸಮಾಜದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹೃದಯಸ್ಪಂದನವಾಗಿತ್ತು.
ದಿನವಿಡೀ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ, ದೇವಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಲಂಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಕುಂಕುಮಾರ್ಚನೆ ಮತ್ತು ಕುಂಭಾಭಿಷೇಕದ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಿಗಳು ಭಕ್ತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದವು. ಅನಂತರ, ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ ಉತ್ಸವ ಮತ್ತು ಹುಚ್ಚಯ್ಯನ ಮೆರವಣಿಗೆ ಭಕ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ, ಜನಪ್ರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ನೀಡಿದವು.
ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನ ಸಂಜೆ, ಗೋಧೂಳಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಗದಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮಾಡಲಗೇರಿ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತರಲಾದ ಬೃಹತ್ ಹಗ್ಗವನ್ನು ರಥಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ನೂರಾರು ಭಕ್ತರು ಒಂದಾಗಿ ಅದನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಮುಂದಾದರು. ರಥದ ಪ್ರಯಾಣವು ಮಾನವೀಯ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಅದ್ಭುತ ಮಿಲನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಭಕ್ತರ ಕೋಲಾಹಲ, 'ಜಯ ಬನಶಂಕರಿ ಮಾತೆಯೇ!' ಎಂಬ ಜಯಘೋಷಗಳು ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿಸಿದವು. ರಥದ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತರು ಉತ್ತತ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುವ ಪರಂಪರೆಯ ದೃಶ್ಯ, ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿತು.
ಈ ರಥೋತ್ಸವವು, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಡೆಯಲಿರುವ ವಿಶಾಲ ಜಾತ್ರೆಯ ಸುಂದರ ಪ್ರಾರಂಭವಷ್ಟೇ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಿತ್ಯ ನಾಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಥೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಬೆಳಗಾವಿ, ವಿಜಯಪುರ, ಗದಗದಿಂದ ಬರುವ ಭಕ್ತರು ಈ ಜನಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಬನಶಂಕರಿ ದೇವಿಯ ಈ ಉತ್ಸವ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ: ಒಂದು, ಸಮುದಾಯದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಎರಡು, ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಸಜೀವವಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ ಎಂಬುದು. ಇದು ಕೇವಲ ದೇವಿಯ ರಥವನ್ನು ಎಳೆಯುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಇಡೀ ಸಮಾಜವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಯಾತ್ರೆ.
