ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಆತಂಕ, ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಮತ್ತು ದ್ವಂದ್ವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಆಯ್ಕೆಗಳಿರುತ್ತವೆ: ಒಂದೆಡೆ 'ವಿಫಲತೆಯ ಭಯ' (ಅಪಾಯ), ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ 'ಪ್ರಯತ್ನಿಸದಿದ್ದರೆ ಕಾಡುವ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ' (ವಿಷಾದ). ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಭಯಾನಕ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಬಲ್ಲದು.
ಅಪಾಯ (ವಿಫಲತೆ) ಎಂದರೇನು?
ಅಪಾಯ ಅಥವಾ ವಿಫಲತೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದಾಗ ಎದುರಾಗುವ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ. ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು, ಹೊಸ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಹಾದಿಗಳೇ. ಇಲ್ಲಿ ನಷ್ಟವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಪಾಯದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಣವೆಂದರೆ ಅದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮತ್ತು ಅಳೆಯಬಹುದಾದದ್ದು.
ನಾವು ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದಾಗ ಅಥವಾ ನಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಫಲವೆಂದರೆ 'ಅನುಭವ'. ಆ ಸೋಲು ನಮಗೆ ಹೊಸ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅಪಾಯವು ಪ್ರಗತಿಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ. ಅಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ತರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಿಫಲತೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಾಠ ಮಾತ್ರ.
ವಿಷಾದ (ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ) ಎಂದರೇನು?
ವಿಷಾದ ಅಥವಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಎನ್ನುವುದು ನಾವು 'ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದಾಗ' ಅನುಭವಿಸುವ ಮಾನಸಿಕ ನೋವು. ಇದು "ನಾನು ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತೋ?" ಅಥವಾ "ಅಂದು ನಾನು ಆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೈಬಿಡಬಾರದಿತ್ತು" ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅಪಾಯದಂತೆ ಇದು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಷಾದವು ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಾವು ಯಾವುದಾದರೂ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿದಾಗ, ಆ ನಿರ್ಧಾರವು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ನಮ್ಮನ್ನು ಅಂತರಾಳದಿಂದ ಕೊರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಪಾಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಭೀಕರವಾದದ್ದು, ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಲು ಅಥವಾ ಬೆಳೆಯಲು ಯಾವುದೇ ಅವಕಾಶವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಪಾಯ vs ವಿಷಾದ: ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟ?
ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 'ಸರಿಯಾಗದಿರುವುದರ' (ವಿಫಲತೆ) ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ನಾವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ—ವಿಫಲವಾಗುವುದು ಕಷ್ಟವೇ ಅಥವಾ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದಿರುವುದು ಕಷ್ಟವೇ?
ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಸೋತರೆ ನೀವು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ, ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಸೆಗಳು ಕೇವಲ ಕನಸುಗಳಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಪ್ರಯತ್ನಿಸದಿರುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನೋವು ಶಾಶ್ವತವಾದದ್ದು. ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಯಾವುದಾದರೂ ಅಪಾಯವನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ಕನಿಷ್ಠ ನಮಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆವು ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನವಾದರೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಭಯದಿಂದ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ ಆ ಸಮಾಧಾನವೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ತೀರ್ಮಾನ: ಯಾವ ಹಾದಿ ಉತ್ತಮ?
ಜೀವನವು ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಯಾವ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಇದೆ. ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಿಂದೆಯೂ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಪಾಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಭಯ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಲೆಗಳಿದ್ದಂತೆ, ಆದರೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಎನ್ನುವುದು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಕಾಡುವ ಕತ್ತಲೆಯ ಸಮುದ್ರವಿದ್ದಂತೆ.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಬಹುದು, ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಅನುಭವವು ನಮ್ಮನ್ನು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆದರಿ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೇ ಮಾಡದೆ, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ "ನಾನು ಏಕೆ ಅಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸೋಲುವುದೇ ಲೇಸು.
ನಿಮ್ಮ ಕನಸುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಭಯಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ. ಅಪಾಯವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಡಿ, ಸೋಲು ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಅಷ್ಟೆ, ಆದರೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದ ವಿಷಾದವೇ ನಿಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ನಿಜವಾದ ಸೋಲು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಯವನ್ನು ಮೀರಿ ಮುನ್ನಡೆಯಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವನವು ಸಾಹಸಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಒಲಿಯುತ್ತದೆ.
