ಜಾಗತಿಕ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಪರಿಸರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ (UNEP) ಹೊಸ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ದೇಶಗಳು ಈಗ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹವಾಮಾನ ನೀತಿಗಳನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ, ಈ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಭೂಮಿಯ ಸರಾಸರಿ ತಾಪಮಾನವು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪೂರ್ವದ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ 2.8 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು ಎಂದು 2026ರ Emissions Gap Report ತಿಳಿಸಿದೆ. ದೇಶಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ನೀಡಿರುವ ಹವಾಮಾನ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದರೂ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು 2.6°C ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅಂದಾಜು ವರದಿಯಲ್ಲಿದೆ.
1.5 ಡಿಗ್ರಿ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ
ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಹವಾಮಾನ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪೂರ್ವದ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ 1.5°C ಒಳಗೆ ಇರಿಸುವ ಗುರಿ ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ಸವಾಲಿನದ್ದಾಗಿದೆ. ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲಗಳ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ ಈ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಲಿದೆ ಎಂದು UNEP ವರದಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ.
ಆದರೆ 1.5°C ಮಿತಿಯನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮೀರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾದರೂ, ಆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಮತ್ತೆ 1.5°C ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ದೇಶಗಳು ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಇಂಗಾಲದ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ ಕಡಿತ ಅಗತ್ಯ
ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿವೆ. 2025ರ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲಗಳ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಶೇ.18ರಷ್ಟು ಮತ್ತು 2035ರ ವೇಳೆಗೆ ಶೇ.45ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. 2040ರ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಕಡಿತವನ್ನು ಶೇ.69ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಆದರೆ ದೇಶಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹವಾಮಾನ ಯೋಜನೆಗಳು ಈ ಗುರಿಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಗಿನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ, 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ ಕಡಿತ ಕೇವಲ ಶೇ.5ರಿಂದ ಶೇ.8ರಷ್ಟಿರಬಹುದು. 2035ರ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ.11ರಿಂದ ಶೇ.15ರಷ್ಟಾಗಬಹುದು.
ಇದರಿಂದ ದೇಶಗಳ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಹವಾಮಾನ ಗುರಿಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಮಗಳ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ಅಂತರವಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಮೆರಿಕದ ನಿರ್ಧಾರವೂ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ
ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಅಂದಾಜುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಕೆಲವು ಹವಾಮಾನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಹದಗೆಟ್ಟಿವೆ. ಅಮೆರಿಕ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಹವಾಮಾನ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಇಂಗಾಲದ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯ ಅಂದಾಜುಗಳನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ವರದಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.
ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಹವಾಮಾನ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದರೂ, ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ 2.6°C ತಲುಪಬಹುದು. ಈಗಿನ ನೀತಿಗಳೇ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಅದು 2.8°C ಆಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಎಲ್ಲ ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮ ಬದ್ಧತೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶೂನ್ಯ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ ಗುರಿಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ ಸುಮಾರು 2.1°C ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಅಂದಾಜನ್ನು ವರದಿ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ.
ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ
ಹವಾಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಸೌರ ಮತ್ತು ಪವನ ವಿದ್ಯುತ್ನಂತಹ ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನ ಮೂಲಗಳ ಬಳಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹವಾಮಾನ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛ ಇಂಧನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಕೆಲವು ದೇಶಗಳು ಹಾಗೂ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ನೆರವಾಗಿವೆ.
ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಗತಿಯ ವೇಗವು ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು, ತೈಲ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು, ಇಂಧನ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಕಡಿಮೆ ಕಾರ್ಬನ್ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ತಡೆಯಲು ಈಗಲೇ ಕ್ರಮ ಅಗತ್ಯ
1.5°C ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು, ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಸುಮಾರು 320 ಗಿಗಾಟನ್ ಇಂಗಾಲದ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು UNEP ಅಂದಾಜಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಹಣಕಾಸು ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ನೀತಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ನೀತಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳು, ಇಂಧನ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮುಂದಿನ ದಶಕಗಳ ಹವಾಮಾನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಿವೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಮ್ಮ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ವೇಗವಾದ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಭೂಮಿಯ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿದೆ.
Comments
Leave a Comment