ತಿರುವನಂತಪುರದ ವಿಜಿಂಜಂ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಒಂದು ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಘಟನೆಯು ಸಮಾಜದ ಮೌನ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದೊಳಗಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿದೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದ, ಬದುಕಿನ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ 27 ವರ್ಷದ ಯುವತಿ ವಿಘ್ನೇಶ್ವರಿ, ತನ್ನ ಸಂಸಾರದ ಬುನಾದಿಯೇ ಅಲುಗಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಹಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೃದಯವಿದ್ರಾವಕ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ದುರಂತವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇಂದಿನ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದೆ.
ಘಟನೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ, ವಿಘ್ನೇಶ್ವರಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿ ಅಭಿಲಾಷ್ ವಿಜಿಂಜಂನ ಸಮುದಾಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರದ ಸಮೀಪದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದರು. ಎರಡನೇ ವಿವಾಹ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮ ಮರೆಯಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ಮೌನ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ವಿಧಿಯ ಕ್ರೂರ ಆಟ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದು ಮನೆ ಒಳಭಾಗದಿಂದ ಭದ್ರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಪತಿಯ ತಂದೆ ಚಂದ್ರನ್ ಅವರು ಬಂದಾಗ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಾರದಿರುವುದು ಅವರಲ್ಲಿ ಆತಂಕವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನೆರೆಯವರ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ತೆರೆದು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ವಿಘ್ನೇಶ್ವರಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದರು. ಈ ದೃಶ್ಯವು ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿತು.
ಈ ದುರಂತದ ನಂತರ ಪೊಲೀಸರು ನಡೆಸಿದ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಬಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವಂತಿವೆ. ವಿಘ್ನೇಶ್ವರಿ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅಂತಿಮ ಪತ್ರವೊಂದು ಈ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದೆ. ತನ್ನ ಪತಿಯ ವರ್ತನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆ ತೋಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಳಲು, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಕರಾಳ ಮುಖವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಪತಿ, ವಿನಾಕಾರಣ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೈಹಿಕ ಬಲಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಂದು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾನಸಿಕ ಕಿರುಕುಳ ಮತ್ತು ಶಾರೀರಿಕ ವೇದನೆಯನ್ನು ದಿನನಿತ್ಯ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆ, ದಾಂಪತ್ಯದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆ ಅತಂತ್ರಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಕೇವಲ ಪತ್ರವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪೊಲೀಸರು ವಿಘ್ನೇಶ್ವರಿಯ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳು ಆಕೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಕಟದ ಗಾಢತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿವೆ. ತನಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ಯಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆ ತನ್ನ ಆಪ್ತರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಂದೇಶಗಳು, ಆಕೆ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಸಂವಹನಗಳು ಕಾನೂನು ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ವಿಜಿಂಜಂ ಪೊಲೀಸರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿ, ದೊರೆತ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪತಿ ಅಭಿಲಾಷ್ನನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಆತನನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಕಸ್ಟಡಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಕಾನೂನಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.
ಈ ಘಟನೆಯು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ವಿವಾಹವೆಂಬುದು ಎರಡು ಜೀವಗಳ ಸುಂದರ ಸಂಗಮವಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ಇಂದು ಅದು ಅಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿಯ ತಾಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಮೌನವನ್ನೇ ಆಯುಧವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಆದ್ಯತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಇರಬೇಕು. ಕಿರುಕುಳ ಎಂಬುದು ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲೇ ತಡೆಗಟ್ಟದಿದ್ದರೆ ಅದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲಿದೆ. ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಕೌನ್ಸಿಲಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಅತಿಯಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಡಿತನವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಬದುಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆ. ಹೆಲ್ಪ್ಲೈನ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ನೆರವು ಕೇಂದ್ರಗಳು ಅಂತಹವರಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ.
ವಿಘ್ನೇಶ್ವರಿಯ ಅಕಾಲಿಕ ನಿರ್ಗಮನವು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ. ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜೀವವನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪಾಠ ಕಲಿಯಬಹುದು. ಸಂತ್ರಸ್ತೆಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಾನೂನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕರಣದ ಅಂತ್ಯವು ಕೇವಲ ದಂಡನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಸಾವಿರಾರು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಧ್ವನಿ ತುಂಬುವಂತಾಗಬೇಕು. ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಮೊರೆ ಹೋಗುವುದೇ ಜೀವ ಉಳಿಸುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜವಾಗಿ ನಾವು ಅಂತಹ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದೆ.
