ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಜೀತಪದ್ಧತಿಯಂತಹ ಅಮಾನವೀಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದು ಸಮಾಜದ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ. ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಟಿ. ನರಸೀಪುರ ತಾಲೂಕಿನ ಬೇವನಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಇಂತಹದೊಂದು ಕರಾಳ ಪ್ರಕರಣ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಸುಮಾರು 18 ಜನ ಸೋಲಿಗ ಸಮುದಾಯದವರನ್ನು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಲ್ಲಿ ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೂವರು ಮಾಲೀಕರನ್ನು ಬನ್ನೂರು ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.
25 ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಬಂಧನ
ಸುಮಾರು 25 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸೋಲಿಗ ಕುಟುಂಬಗಳು, ಮೈಸೂರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸಣ್ಣ ಮೊತ್ತದ ಮುಂಗಡ ಹಣವೇ (ಅಡ್ವಾನ್ಸ್) ಈ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಬಂಧನವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.
ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಮಾಲೀಕರಾದ ಯತಿರಾಜ್, ಗಿರೀಶ್ ಮತ್ತು ಮಹದೇವ್ ಎಂಬುವರು, ಕೇವಲ 25 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಮುಂಗಡವಾಗಿ ನೀಡಿ, ಈ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀತದಾಳುಗಳಂತೆ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. 7 ಪುರುಷರು ಮತ್ತು 9 ಮಹಿಳೆಯರು ಸೇರಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು 18 ಜನ ಸೋಲಿಗರು ಈ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಲ್ಲೇ ಬದುಕು ಸವೆಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದರು.
ದಂಪತಿಯ ಸಾಹಸ ಮತ್ತು ಮಾಲೀಕರ ದೌರ್ಜನ್ಯ
ಈ ನರಕಯಾತನೆಯಿಂದ ಹೇಗಾದರೂ ಪಾರಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಮುತ್ತಣ್ಣ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿ ಎಂಬ ದಂಪತಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಮಾಲೀಕರು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದು ಕೂಡಿ ಹಾಕಿದರು. ಮರಳಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ದಂಪತಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾಲೀಕರು ಮನಬಂದಂತೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿ, ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸಿದರು. ದಂಪತಿಯ ಮೇಲಿನ ಈ ದೌರ್ಜನ್ಯವೇ ಅಡಗಿದ್ದ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.
ತಹಶೀಲ್ದಾರ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ
ದೌರ್ಜನ್ಯದ ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಟಿ. ನರಸೀಪುರ ತಹಶೀಲ್ದಾರ್ ಸುರೇಶ್ ಆಚಾರ್ ಅವರು, ಸ್ವಯಂ ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ಮತ್ತು ಬನ್ನೂರು ಪೊಲೀಸರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯ ಮೇಲೆ ದಿಢೀರ್ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು. ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ 18 ಜನ ಸೋಲಿಗರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು.
ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಮುತ್ತಣ್ಣ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿ ದಂಪತಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉಳಿದ 16 ಜನರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮಾಲೀಕರ ಬಂಧನ: ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಪಾಯ
ಬಂಧಿತರಾದ ಮೂವರು ಮಾಲೀಕರು, ಬಡತನದ ಲಾಭ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ದಶಕಗಳಿಂದ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಶೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವರ ವಿರುದ್ಧ ಬನ್ನೂರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದು, ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಹಾಜರುಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಠಿಣ ಕಾನೂನುಗಳಿದ್ದರೂ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಜೀತಪದ್ಧತಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಇಲಾಖೆಯ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನೂ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ
ಈ ಘಟನೆಯು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಮಾಲೀಕನ ಅಥವಾ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದವರನ್ನು ಶೋಷಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಸಾಕ್ಷಿ. ಜೀತಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರ ಕೇವಲ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ತಂದರೆ ಸಾಲದು, ಅವುಗಳ ಸಮರ್ಪಕ ಅನುಷ್ಠಾನ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿ: ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೋಲಿಗ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಆಶ್ರಯ ನೀಡದೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹಸಿವಿನ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕದಂತೆ ಶಾಶ್ವತ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿಗಾ: ಜಿಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಇಟ್ಟಿಗೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಳು ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಕ್ರಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಬೇಕು.
ಜನಜಾಗೃತಿ: ಜೀತಪದ್ಧತಿ ಅಪರಾಧ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ತಲುಪಿಸುವ ಜಾಗೃತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯಬೇಕು.
ಮೈಸೂರಿನ ಈ ಘಟನೆಯು ಶೋಷಿತರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದು, ಮುತ್ತಣ್ಣ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿ ದಂಪತಿಯ ಧೈರ್ಯ ಇತರ ಜೀತದಾಳುಗಳಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಕ್ರೂರ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗುವ ಮೂಲಕ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗದ್ದಾಗಿದೆ.
