ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಹಸಿವಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ಮನುಕುಲವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟೇ ಬೆಳೆದರೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಂದು ಭಾಗದ ಜನರು ಅತಿಯಾದ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗದ ಜನರು ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಊಟಕ್ಕೂ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಹಾರ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ದೇಹದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಟಮಿನ್, ಪ್ರೋಟೀನ್ ಮತ್ತು ಖನಿಜಾಂಶಗಳಿರುವ ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರ ಸಿಗದಿರುವುದು ಕೂಡ ಹೌದು. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯು ದೇಶದ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಸೋಮಾಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಸ್ಥಿತಿ
ವಿಶ್ವದ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ಕೊರತೆಯ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸೋಮಾಲಿಯಾ ದೇಶವು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸುಮಾರು 51.3% ರಷ್ಟು ಜನರು ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ನಿರಂತರ ಯುದ್ಧಗಳು, ದಶಕಗಳಿಂದ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಬರಗಾಲ ಮತ್ತು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಇರುವ ಆಹಾರವೂ ಸಿಗದಿರುವುದು ಮಾನವೀಯತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಸವಾಲುಗಳು
ಭಾರತ ಸೇರಿದಂತೆ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಮಧ್ಯಮ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಳ ಮತ್ತು ಬಡತನದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆಯಿದೆ.
ಪಾಕಿಸ್ತಾನ: ಇಲ್ಲಿನ 20.7% ರಷ್ಟು ಜನರಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತ: ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ 13.7% ರಷ್ಟಿದೆ. ಕಳೆದ ದಶಕಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸುಧಾರಣೆ ಕಂಡಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ಲಂ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.
ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ: ಇಲ್ಲಿ 11.9% ರಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕೆಲವು ದೇಶಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತರುತ್ತಿವೆ. ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಇರಾನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ 6.5% ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ವಿಯೆಟ್ನಾಂನಲ್ಲಿ 5.2% ರಷ್ಟಿದೆ. ಈ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ವಿತರಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿವೆ.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮಾದರಿ
ಯಾವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಲಾದಾಯ ಹೆಚ್ಚಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ತೀರಾ ಕನಿಷ್ಠವಾಗಿದೆ.
ಜಪಾನ್: ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 3.4% ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಜಪಾನಿಯರ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣ.
ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ: ಜಗತ್ತಿನ ಬಲಾಢ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಕೇವಲ 2.5% ರಷ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕನಿಷ್ಠ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಆಹಾರದ ಲಭ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ
ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಉತ್ಪಾದನೆಗಿಂತ ಅದರ "ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ" ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿರುವುದು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಕೇವಲ ಅಕ್ಕಿ-ಗೋದಿಯಂತಹ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಸಾಲದು; ಬದಲಿಗೆ ಹಾಲು, ಮೊಟ್ಟೆ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳಂತಹ ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರವು ಬಡವರಿಗೂ ಕೈಗೆಟುಕುವ ದರದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವಂತಾಗಬೇಕು. ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಮತ್ತು ನೈರ್ಮಲ್ಯದ ಕೊರತೆಯೂ ಸಹ ದೇಹವು ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
