Sunday, Nov 22, 2026
|
Advertisement

ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ ವಿಸ್ತರಣೆ ಏಕೆ ಕಷ್ಟ - ಭಾರತ್‌ನೆಟ್ ಯೋಜನೆಯ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲುಗಳೇನು?!!

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬಳಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಡ್‌ಬ್ಯಾಂಡ್ ಸಂಪರ್ಕ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಅನೇಕ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ವೇಗವಾದ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಪಡೆಯುವುದು ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿ, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆಗಳು, ದೂರವೈದ್ಯಕೀಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳಿಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಮುಖ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ | Photo Credit: AI
ಗ್ರಾಮೀಣ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ | Photo Credit: AI

ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ತಲುಪಿಸುವುದು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್ ಸ್ಥಾಪಿಸುವಷ್ಟು ಸರಳವಲ್ಲ. ಭೌಗೋಳಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಕೊರತೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚ, ಕಡಿಮೆ ಗ್ರಾಹಕರ ಸಂಖ್ಯೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಹಂತದ ಸಂಪರ್ಕದ ಕೊರತೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಅಡೆತಡೆಗಳಿವೆ. ಭಾರತ್‌ನೆಟ್‌ನಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಭವವೂ ಕೇವಲ ಫೈಬರ್ ಕೇಬಲ್ ಹಾಕುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಮನೆಗಳಿಗೂ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ.

Advertisement

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ವಿಸ್ತರಣೆ ಏಕೆ ಕಷ್ಟ

ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ಸಾಂದ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮನೆಗಳು, ಕಚೇರಿಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಒದಗಿಸಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿದ ಹಣವನ್ನು ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಗಳು ದೂರದೂರದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅಂತರವಿರುತ್ತದೆ. ಬೆಟ್ಟ, ಕಾಡು, ನದಿ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಬಲ್ ಹಾಕುವುದು ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ದುಬಾರಿ ಹಾಗೂ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ.

ಗ್ರಾಹಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಆದಾಯವೂ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್ ಸ್ಥಾಪನೆ, ವಿದ್ಯುತ್, ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ತಗಲುವ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ಕಂಪನಿಗಳು ಕೆಲವು ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.

ಕೊನೆಯ ಮೈಲಿ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಪ್ರಮುಖ ಅಡೆತಡೆ

ಗ್ರಾಮೀಣ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ವಿಸ್ತರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆ 'ಲಾಸ್ಟ್ ಮೈಲ್ ಕನೆಕ್ಟಿವಿಟಿ' ಅಥವಾ ಕೊನೆಯ ಹಂತದ ಸಂಪರ್ಕ. ಭಾರತ್‌ನೆಟ್ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಆಪ್ಟಿಕಲ್ ಫೈಬರ್ ಕೇಬಲ್‌ಗಳನ್ನು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳವರೆಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗೆ ಫೈಬರ್ ಸಂಪರ್ಕ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆ ಗ್ರಾಮದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಗೂ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.

Advertisement

ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಯ ಸಂಪರ್ಕ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಶಾಲೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರ, ಅಂಗಡಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೇಬಲ್, ವೈ-ಫೈ ಸಾಧನಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ಸೇವಾ ಪೂರೈಕೆದಾರರು ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಕೊನೆಯ ಹಂತದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮುಖ್ಯ ಫೈಬರ್ ಜಾಲ ಇದ್ದರೂ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಅದರ ಪ್ರಯೋಜನ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ (TRAI)ಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿವರೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನೈಜ ಬಳಕೆದಾರರಿಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಒದಗಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಅಂತರವನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಭಾರತ್‌ನೆಟ್ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಬ್ರಾಡ್‌ಬ್ಯಾಂಡ್ ಸಂಪರ್ಕ ಒದಗಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಭಾರತ್‌ನೆಟ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳಿಗೆ ಆಪ್ಟಿಕಲ್ ಫೈಬರ್ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗದ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿ.

ಆದರೆ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ನಂತರವೂ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಳಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವಿವಿಧ ವರದಿಗಳಿಂದ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. 2026ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲಾದ ಭಾರತದ ಮಹಾಲೇಖಪಾಲರ (CAG) ವರದಿ, ಭಾರತ್‌ನೆಟ್ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುವಿಕೆ, ಕಾಮಗಾರಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಲವು ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ.

2025ರ ನವೆಂಬರ್ ವೇಳೆಗೆ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಗುರಿಯ ಶೇ.96.70ರಷ್ಟು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಒದಗಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಆರು ರಾಜ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇವಾ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಹಂತ ತಲುಪಿದ್ದವು. ಫೈಬರ್ ಕೇಬಲ್ ಕಡಿತ ಮತ್ತು ಇತರ ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷಗಳಿಂದ ಸಂಪರ್ಕ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸರಾಸರಿ 17 ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂದು CAG ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.

ಇದರಿಂದ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೇಬಲ್ ಹಾಕುವುದು ಯೋಜನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ. ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ದೋಷಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಸರಿಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಬಳಕೆದಾರರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಒದಗಿಸುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ.

ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸೇವೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒದಗಿಸಲು ತಾಂತ್ರಿಕ ನಿರ್ವಹಣೆ ಅಗತ್ಯ. ಫೈಬರ್ ಕೇಬಲ್ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದರೆ, ವೈ-ಫೈ ಸಾಧನ ಕೆಟ್ಟರೆ ಅಥವಾ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಬೇಕು.

ದೂರದ ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಹಣ ಎರಡನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ತಂಡಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದುರಸ್ತಿ ಸೇವೆ ತಲುಪಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಬಹುದು.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇದೆ. ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಡಿತವಾಗುವುದರಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್‌ಗಳು, ವೈ-ಫೈ ಸಾಧನಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್ ಉಪಕರಣಗಳ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪರ್ಯಾಯ ವಿದ್ಯುತ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಳವಡಿಸುವುದರಿಂದ ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕೂ ಮುಖ್ಯ

ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ ಲಭ್ಯವಿರುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಜನರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಇರಬೇಕು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಖರ್ಚಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಡೇಟಾ ಪ್ಯಾಕ್, ಬ್ರಾಡ್‌ಬ್ಯಾಂಡ್ ಶುಲ್ಕ ಮತ್ತು ಸಾಧನಗಳ ಬೆಲೆ ಕೈಗೆಟುಕುವಂತಿರಬೇಕು.

ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ಅಥವಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ ಇದ್ದರೂ ಅದರ ಪ್ರಯೋಜನ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಿರಿಯರು, ಕಡಿಮೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದವರು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.

ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿನ ಮಾಹಿತಿಯ ಕೊರತೆಯೂ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಕನ್ನಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾದರೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬಳಸುವ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಬಹುದು.

ಸಮಸ್ಯೆ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಯಾವ ಕ್ರಮಗಳು ಅಗತ್ಯ

ಗ್ರಾಮೀಣ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಫೈಬರ್ ಕೇಬಲ್ ಹಾಕುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದ ಸೇವಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳಿಂದ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳವರೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸಲು ಸ್ಥಳೀಯ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸೇವಾ ಪೂರೈಕೆದಾರರಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಬಹುದು.

ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕಡೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೈ-ಫೈ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು, ಫೈಬರ್ ಜಾಲದ ದೋಷಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸರಿಪಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಸಮಸ್ಯೆಯಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಯ ವಿದ್ಯುತ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಒದಗಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ದೂರದ ಹಾಗೂ ಕಠಿಣ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಉಪಗ್ರಹ ಆಧಾರಿತ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಪರ್ಯಾಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನೂ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಭಾರತ ನಿಧಿ ಮೂಲಕ ವಾಣಿಜ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಲಾಭದಾಯಕವಲ್ಲದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಹಣಕಾಸಿನ ನೆರವು ನೀಡುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಈ ನೆರವು ಕೊನೆಯ ಹಂತದ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಯಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕು.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಂತರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಲದು

ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ತಲುಪಿಸುವುದು ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಉದ್ಯೋಗ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಅಗತ್ಯವೂ ಹೌದು.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ವಿಸ್ತರಣೆ ಕಷ್ಟವಾಗಲು ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಡೆತಡೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವೆಚ್ಚ, ಕಡಿಮೆ ಗ್ರಾಹಕರ ಸಂಖ್ಯೆ, ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಹಂತದ ಸಂಪರ್ಕದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಭಾರತ್‌ನೆಟ್‌ನಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಜನರು ನೈಜವಾಗಿ ಬಳಸುವಂತಾಗಿಸುವುದು ಮುಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲೂ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ, ಕೈಗೆಟುಕುವ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಲಭ್ಯವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಭಾರತದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಂತರವನ್ನು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ.

Comments